و خاتمه‌اش در « نجات ابو طالب ( ع ) » است . سيم كتاب « تاريخ الدول الإسلاميّة » بجداول مرضيه . چهارم كتاب « تقريب الاصول » براى تسهيل بمعرفت رب و رسول ( ص ) در تصوف . پنجم كتاب « تنبيه الغافلين » در مختصر « منهاج العابدين » در مواعظ . ششم كتاب « خلاصة الكلام » در امراء بلد الحرام . هفتم كتاب « الدرر السنيه » در « رد وهابيه » . هشتم كتاب « السيرة النبوية و الآثار المحمديه » . نهم « شرح كتاب آجروميه » در نحو . دهم كتاب « الفتح المبين » در فضائل خلفاء راشدين و اهل بيت طاهرين ( ع ) . يازدهم كتاب « الفتوحات الإسلاميّة بعد الفتوحات النبويه » . دوازدهم كتاب « منهل العطشان » در تجويد قرآن . و بالاخره او در سنه 1304 در مكهء معظمه وفات كرده ، و مدت عمرش هفتاد و دو سال بود . * ( تولد آقا احمد طسوجى ) * وى فرزند آقا على اشرف بن آقا احمد بن ملا عبد النبى طسوجى است . ملا عبد النبى در سال ( 1203 شمارهء 85 ) گذشت . نواده‌اش آقا على اشرف از اهل علم و فضل بوده و شعر هم مىگفته و « ديوانى در اشعار » دارد كه آن را در سنه 1240 براى فرزندش آقا احمد صاحب اين عنوان تدوين نموده ، چنان كه در « الذريعة 9 : 447 » فرموده و آن شامل قصايد و مدايح و مراثى و غزل و رباعيات مىباشد . فرزندش آقا احمد صاحب عنوان از علما و شعرا بوده ، و همانا كه در اين سال متولد شده و در نزد شيخ انصارى درس خوانده و تأليفاتى دارد : اول « كتابى به طرز كشكول » . دويم « حواشى بر رياض » . سيم غير اين‌ها . و او پس از وفات استادش شيخ انصارى قصيده‌ئى در مرثيهء وى سروده كه نزد اولادش موجود است ، و خود در وقعه نجيب پاشا كه در سال 1258 در كربلا رخ داده بعز شهادت فائز گرديد ، چنان كه اين همه مستفاد از ص 143 جزء 9 جلد 10 « اعيان الشيعة » است ، ليكن تاريخ شهادت او بدين‌طور منافى است با شاگردى او نزد شيخ انصارى و خصوصا مرثيه گفتن